Hak Katında Üstünlük Takvadadır

Ademoğlu dünyaya çıplak gelir, yalın ayak,
Zengin fakir fark etmez, sarar herkesi beyaz ak.
Ne sarayın ihtişamı, ne de üstte yırtık çul,
Mevla katında farksızdır, sultan ile garip kul.

Gören gözler kör olur, karanlığa daldığı an,
Kulağı duymayan can, zikreder her, an.
Bedendeki noksanlık, ruhun nuruna set çekmez,
Niyeti temiz olan, Hak yolunda diz çökmez.

Kimi dilsiz yaratılmış, kalbi söyler bin kelam,
Kimi sakat yürüyemez, ruha verir bin selam.
Surete aldanan göz, hakikati göremez hiç,
İlahi mizan kurulur, dünyalık mülkler olur hiç.

Makam mevki unvandır, geçici bir rüyadır bu,
Yüksek tahtta oturan, bir gün içecek ecel suyu.
Cihanın sultanı olsan, toprak yutar bedenini,
Yalnız amelin kalır, kimse sormaz nesebini.

Rabbim kalplere bakar, ne boya bakar ne de soya,
İhlas ile yanan can, erer en yüce duyguya.
Kibir ile yürüyen, hüsrana uğrar her daim,
Takvaya sarılan kul, Hak katında olur kaim.

Hucurat’ın ayeti, açıkça bildirir bize,
Üstünlük takvadadır, hacet kalmaz başka söze.
Kim Allah’tan sakınır, günahtan kaçarsa eğer,
En şerefli kul odur, odur asıl doğru, nezih.

Zengin malıyla övünür, fakir sabırla bekleşir,
Günü gelir mizan başında, hesaplar netleşir.
Dünyanın tüm serveti, bir tek ihlasa denk düşmez,
Gönlünde Allah olan, hiçbir zorlukta üzülmez.

Kör, sağır, sakat diye, insanı hor görme sakın,
Belki o garip kuldur, yüce Mevla’ya en yakın.
Gözün görmesi değil, kalbin görmesidir asıl,
Ruhunu temiz tutan, Hak’ka erecektir vasıl.

Dünya bir imtihandır, herkesin yükü farklıdır,
Görünen her çilede, gizli bir rahmet saklıdır.
Mülkün sahibi Hak’tır, bizler birer emanetçi,
Fani şan ve şöhretin, hepsi yalan, hepsi geçici.

Niyet dürüst olunca, her bir amel ibadettir,
Allahtan hakkıyla korkmak, en büyük saadettir.
Harama el uzatmaz, takva zırhını giyenler,
Mevla’nın rızasını, her bir şeyden üstün tutarlar.