Hakikat

Sen de var olmayanı aramaya ayrılık derim

Şiire başlar gibi gözlerinden akan

İki yakasını birbirine bağlayıp İstanbul'un

Ceketine yalnızlık

Paran

Pulun

Koleksiyonlar sadece hüzün dolu nağmeler fısıldıyor

En kabalist sokaklardan geçerken

Sevginin imanına yakışmayan tavırlar sergisi

Her iç çekişimde

Bir sürgün yaşanıyor

Mecmaül Bahreyn dudaklarında

?Dön

Dolaş

Yine bana gel "

Der gibi

Bakma bana

Evet sevgili; beni yorabildiğince yor

Ölümü yaşamak ölmekten daha zor

Berzah gülüşlerine sıkıştırdığın var ya hani

Havale et gaiplere

Ruhunun nişanesi olsa geri dönmeyeceğin

En abes fiillerde yongalanacaksa yüzün

Gelişin sırrında kaybol

Bulunuşuna imtihandır burası

Gidişine hatırla beni

Hazır ol

Nasıl küçümsenir ölüm nasıl

Beni eken Mücahid biçer

Hakikatin kaderi değildir ömrün