Hakla Yürümek

Çıkamadığımız

Yollar uğruna

Kaç denizi besleriz

Ah çeken yaşlarımız ve biz.

Geçmişin kum saatinin taneleri düştükçe

İçime ateş olur, İçin için erir yakar kavurur ki

Ben seni kaybetmişken bulmadan kendimi;

Avare martı yüreğim, artık aşk anıları peşinde

Biçare aç, yorgun, çıkamadığım yolculuğum Sen

Çok geç kaldığım sevemediğim, sevilemediğim Ben.

Ama,

Bir düşün

İçindeyiz biz

Sade ikimiz değil

Yol dünden doğumdan değil

Çok öteden döşenmiş gelmiş,

Nefes aldıkça, yer yüzünü dönmüş.

Her bakışta bir yol, gidilecek bir menzil

Kaç basamak ötesini biliriz ki biz, yol yakın

Yol ırak, hep içimizde şaşkın ve devingeniz.

Evet,

Tarihin

Nal sesleriyle

Çınladığı günlerden

Tunaya, kara Afrikaya

En doğudan en batıya koşturan

Damarlarımızdaki kanın ilk kaynakları

Sarı, siyah, kızıl türlü türlü renk ve şekil

Hepsi yolculuk yapmış, kendini var edeni aramış.

Anlıyorum,

Sade bir sevgili

Uğurunda demir çarık

Giyilmez dikenli aşk yoluna

Aklının pusulası kalbin olduğundan

Durmadan döner durur pusulan, rotan

Ey aşk

İçinde yanan

Bigane bir gül

Gül ki açılsın yolun

Nasıl varılır duraksız yolda

Nefeslenmek kaç yıldızlık adımdır.

Sözüm bir

Anlaşım bir olan

Nice ağlar ki bu bülbül

Ruhunu veren Hakkı ile yanar

Kanmaz bu yürek ilk ve son nefese kadar

Yolculuk yapar hiç durmaz bir Hak için yanar ha yanar.

(Haziran 2010 İstanbul)