Haklısın
Haklısın...
Haklıyım diyemiyorum
Ne kendimi haklı çıkarabilecek kadar
O süslü bahaneleri kendimde bulabiliyorum
Ne de seni haksız çıkaracak yalanlar söylüyorum
Bir avuntuyla yüreğimi kandırmayı
Kendime yakıştıramıyorum...
Sen ne kadar haklıysan
Sanırım ben bi o kadar haksızım
Kabul de ediyorum
Haklısın...
Bir gerçeği er ya da geç nasıl anlarsa insan
O bir gerçek her şeye kanıttır
Ve bu dizelerim kırdığım yorduğum kalbime
Hem özür hem İtiraftır...
Haklısın...
Hayal bile edemeyeceğin kadar çok sevdim seni
Sen bu sevdayı hayallerine bile sığdıramazken
Ben hayalini değil gerçeğini sundum sana
Gerçek aşkla geldim kapına
Bunca sahtelik arasında nasıl inanırdın bana!
Sınırlarımın ötesinde en uç noktaya varıncaya kadar
Hatta en uç noktadan sonra uçurumdan düşecek kadar çok
Canımı hiçe sayacak kadar düşünmeksizin
Bir tek saçının teline dünyayı yakacak kadar cüretkar
Çıkar bilmeden menfaat gözetmeksizin sevdim seni
Bunca menfaatlerini düşünen varken nasıl inanırdın bana!
Başka aşklara inat dost bildiğimiz düşmanlara inat
Tüm samimiyetimi tüm içtenliğimi sana sergiledim
Gelip geçici aşkla değil aşık olmadım aşk oldum
Her şeyin yapmacık olduğu şu devirde
Nasıl olur da benim samimiyetime içtenliğime inanabilirdin ki
Haklısın...
Haklısın yerden göğe
Benim ki ihtimaller üzerine bir sevdaydı
Kader yazmazsa o ihtimal nasıl olabilirdi
Belki de senin karşına çıkmam en büyük hataydı
Haklısın sevgili...
Kayıplar denizinde bulmuşken seni
O kayığa çıkamıyacağım belliydi
Issız çölde bulmuşken seni
O serabın gerçek olmayacağı
Ve bu sevdanın biteceği er ya da geç belliydi...
Ben haksızım kaybettim kabul ediyorum
Bazen haklıyken de haksız olursun
Ama her haklı olanda kazanmaz!
Gün gelir anlarsın!...