Hâl-i Ruh Şiiri

-I-

Şu dünyanın olağan akışı

Ve her şey nasıl da bilindik

Yeni bir gün

Eskileri tanıyana kadar

Güneş aydınlıktan çekiliyor

Suya özlem duyan toprak şimdi

Gökyüzüne sarfettiği serenadlar

İnsan insana, insan Allah'a, insan paraya...

İnsan kendine dahi muhtaç

Bu böyle

-II-

Şair der ki:

"Ey bütün mevcudâtın ister istemez aradığı

Bulmak için çırpındığı sır

Değeri idrâk edilememiş sonsuz Lütfû Kebir

İşte Kelâmullah, işte Habibullah..."

Gidiyoruz âlâmete

Bilmek lazım; ama önce bilmeyi bilmek

Bilince diyor Tapduk Emre:

"Taparsın o zaman Râbbe

Bilmeden tapmak olmaz"

Nedir dağa, taşa, duvara, yola diyeceğimiz?

Yaşamaktan başka iddia ettiğimiz...

Su diyorum aziz

Hava diyorum nefes

Ekmek diyorum can

Dahası erkeğin diline dolanan kadının güzelliği

Değilse annemiz gibi

Değilse Hz. Fâtıma, Hz. Âişe...

Dokunma, ânma boş yere!

-III-

Sıra sıra geçiyorsun ya serden

Ya düşün ya düş o vakit

Sen değişmezsen

Ağzında Tevhid, avuçlarında duâ, benliğinde ibadet büyütmezsen

Olma

Olacağın varsa da...

Fırat Bal

22.06.2019 / Cumartesi

-I-