Halef Selef
Rahat yüzü göstermiyor içim
sanmam deniz memnun olsun bu işten
dalgalarına hasreti yüklemiş
köpükleriyle sonsuzluğa gidişten
uçsuz bucaksız bir hengamede
noktadan küçük kaldım
oysa özgürlük bu teslimiyet anlamında
yüreğimi vursa bir gece ta oralara
dalgakıranlara iş çıkartan rüzgar
güçlümüdür sevgimizden
bilir misin ortasındayım hiçin
debelenmelerim boşu boşuna
toplanıyor kelam düşkünü
üç beş dost sığınıyorlar ardıma
uyur uyanık hallerime gülüyorlar
ve bir ara saçlarımdaki topuza
şatafatlı yıldızlarla süslü
otel lobilerinden sesleniyorum
tutmayacaksan bari bırakma
tutunduğum yerlerinde kalayım
işte bu sebeple yazdıklarımın
son kelimesine kadar
ısrarcı inatçı başının belasıyım
sabır yok bende ölçüm yok aşkta
yaşamak adına bildiğim
türlü cümbüşleri çalı çırpı ile süpürdüm
huzura yürüyüşte masum malum
çıldırdığım gecelerin sonunda
içimden aynaları kırmak geliyor
selefim ol huy çıkmıyor can çıkmayınca