Halka

gel

gel biz seninle

içimizin dehlizlerine ektiğimiz

zeytin ağaçlarının felsefesini

nar çiçeklerinin sıcak söylencesini

söğüt ağaçlarının sükunetini düşünelim

karanlığın

büsbütün koyulaşan öfkesinden

bataklığın derinleşen nefretinden

k/ederin keskin süngüsünden uzaklaşalım

arındıralım düşlerimizi

gel...

gel seninle

havadaki turnaların dostluğundan

ders çıkaralım

nakışlayalım türkülerini sesimize

c/erenlerin dağlara tutkusunu sual edelim

ırmakların yağmura hasretini

arıların yediverenlere aşkını konuşalım

gel...

sömürünün

ikiyüzlü tarihini arşivleyen

militarist zorbalığı

darağaçlarını

işkenceleri

faili meçhul ölümleri

konuşmayalım bir süre, n’olur

- çünkü çok yorulduk, çoook -

ama...

sızılı lehçemizin fonetiğini

anıların uçarı tortusuna banalım

ki,

içimizdeki melez sevi

çoğalsın kum gibi

kenetlensin

halka halka

düğüm düğüm

...

gel, ey...

nasırlı ellerimizin h/arından

yemyeşil bir dünya doğuralım.

H. Korkmaz

20/25 Sthlm