Hallac-ı Mansur

Ene’l- hak sözüm idam fermanım

Vuslat’a ermektir derdim/dermanım

Yakılır bedenim külüm savrulur

Aşkın meydanında benim harmanım

Hak namına haksız hüküm verilir

Zindanlar dolar başlar kesilir

Bir söz için idam ederler beni

Binlerce haram helal edilir

Hakkı bilmeyenler beni karalar

Cellatlar başımda naralar atar

Avamın taşları incitmez beni

Dostumun attığı bir gül yaralar

İçimdeki ateş cehenneme eş

Bana acı vermez dünyevi ateş

Yüzüme bakıp ta korktum sanmayın

Batmaya yakınken sararır güneş