Haltetmişsin

Melek çehrene çizgiler uğramamış daha

Biçare hayatı nefes almak zannetmişsin

Bir başka bakar olmuşsun doluya ayaza yağmura

Her mevsimi bahar sanmakla sen haltetmişsin

Siper edip meydan okurken daha acılara

Bir sen içinde ne çok sen fark etmişsin

Usun kapıyı çalıp, ayılıp bakınca yarınlara

Alemin velisi olup övünmekle sen haltetmişsin

Yoksunluğunu yorgan yapıp nekahatte yasını tutarken

Bir daha sevdası ile yanmam diye ahtetmişsin

Yürek işi sevda, yürek gerek ateşine sarılmaya

Aslında hiç sevmedim... Demekle sen haltetmişsin