Han Kapıları

Yokuşlar saclarını tararken ak düşürdü

Bu ağır yükten fidan boyun büküldü

Gün oldu ağır ağır dişlerin söküldü

Mazinin fırtınası erken gelip geçti

Yaktılar ömrün taze gülünü bir bütün

Dün baktım ki sana Venüs heykelinden kalma sütun

Bu gün baktım ki cilası dökülmüş duvar

Mazinin tasası yüreğimizden su içti

Öyle güzeldin ki bakmaya kıyamadığım

Öyle uzaktın ki hasretinden uzayamadım

Ben bana fakir sen uzaktaki zengin

Nehirler akıp geçer, deniz dingin

Ceylandın en münafık rüyamı süsleyen

Kırık piyanonun sesinde gökyüzünü örseleyen

Yüreğimin camekânını kırp içeriye giren

Han kapılarında gözlerimiz, izlerimiz kaldı

Gülüm.