Hancı

hancı,

arabesk kokan izbe duvarlarından tabağıma bir parça nağme

rutubetini günahkar odalarına sindir acılarımın

kenar bir muhitte volta atarken akşamüstleri

kadehime doldur şarabını fakirliğimin

kanımı akıt kızıl pekmez gibi hancı

parklarında ayyaş et sabahlara kadar

ve dolaştır sevda uğruna başıboş

yuvasız kuşlar gibi avare

ihtimal şudur ki ölümümle akraba bu sokaklar

bir yorgan daha ört üstüme hancı

üşür, titrer içimde

derin bir yara gibi aşkın tortusu

kalıntılarınıda sen kazı hancı

moloz yığını bu gecekondu hayatımı

eşele,

belki bulursun bir kaç hatıra daha tanyerine bırakılmaya yeminli

sağ yanımda koca bir dünyayı sırtlamış mahmut yatıyor

sol yanımda nizamettinin işportada sattığı donlar, fanilalar ve gecelikler

hayat hem illegal

hem düzenin adamı

pencereden mahalleye bakıp durma hancı

dalıp gitme geceyarıları uzaklara

teybe ferdiyi koyup,

yaşamın arabesk kokusunu yayma odama

yolları ve yılları devirdiğin belliki

sırtında yol işaretleri var

ve yıldızları gösterip oturduğun kırık sandalyeden

delirtme beni, dönüp durduğum yatağımda

gözlerimi kamaştırma parlaklığıyla

ben alışmışken mutluluğuna karanlığımın

sus hancı

hiç konuşmadığın hayatına sus

yıllarca sustun zaten

bir kere daha sus bu gece, ne çıkar

her lafın gizeminde sen

her mısranın mahreminde ben gizliyken

aşikar etme ikimizi

ve kirini, cerahatini, rutubetini akıtma

acılarımın sindiği günahkar odasına hanın..!

black_1