Hani O Biz Kocamanlar...

/ Umutlar asılmış geceye

O meşhur kurşuni maviliğinde

Neye yarar ki aşka çağırıyor olsa

Gece kucağında sevgi barındırmıyorsa /

Mahşeri benzerlik her yanım yangınında

Küllerim kalkacak sabah ışıklarına

Bir avuç gözyaşı dağıtılacak havaya

Kafiyesiz hayatın çelimsiz öznesi çıkacak ortaya

Yürüyecek bir sürü ruhun arasında

Senin dudaklarında bir şarkı olacak

Seslerin anılarda titrerken bakışların dönüşecek

Bir mezar taşına...

Ve ben yaşadığımı anlayacağım bir kez daha

Her zaman(kinden) daha az ihtiyacım olacak sana

Nedenini bilemediğim

Çözülemeyen düğüm

Kanıtlanamayan bir suç gibi sensizlik

Yetmiyor yaşama sarılmama

Çok koydu bu akşam nedir bu bilinmezlik

/ Sen sığınacak bir çatı bulurken gerçek benliklerimde

Bense sensizliğin kimliksiz çatısına sığınıyorum yine /

Bana dönen tüm yollarına yığıyorum yığınlarımı

Yolsuz kal döneme diye ama nafile

Bak hangi şarkı çalıyor şu an kulağımda

Sana inat yazmayacağım sen ve ben biliyoruz nasıl olsa

Ben hayatın emaneti olurken sende ihaneti yaşa

Çok sevdiğimiz bu parçada

Çok eskidim bu gece...

Elimde bir kalem şiir işkence çekiyor dizelerde

Kayboluyor gece içinde ay yok bile

Hangi damın antenine takıldı ihanet edercesine

Onsuz yapabiliyorum dediğim geceler toz duman

Yapıştı yine boğazıma illet gibi bir el aman

Nedense tutamıyorum sensizliğin çıldırtan isyanını

Damlıyor gözyaşlarım yığınlarım geçilmiyor çamurdan

Her şeyi bir nedene bağlayışım belki bundan

Olmayışını bağlayamadığım nedeni bulamadan

Çok sevdim diye mi kaybettim

Çok sevildim diye mi kayboldum

Tüm sessiz çığlıklara inat bozuyorum gizli suskunluğumu

Bağırıyorum avaz avaz hıçkırıklarımdan