Hani Olmaz Ya

Baharın tam da ortasında

kırıldığım yerden vuruyor o melun fırtına

yakıyor canımı

sektirmeden her defasında

kime söylesem güler

inanmaz

sevda fukarası olduğuma.

Artık diyorum tersine dönse devran

dallarımda kuşlar da cıvıldaşsa

dinse yağmurları gözlerimin

her damlada

yürek can kaybına uğramasa.

yine yeşile dönsem

mesela

susku katarlarına el sallasam

ve haykırsam ardı sıra

Yolun açık olsun ey hüzün treni!

uğrama buralara bir daha.

İspinozlar uyandırsa her sabah

bazen küçük saka kuşları da katılsa onlara

güneş, en güleç yüzüyle tenimi okşasa

devasa cüsselerini saklasalar acılar

engin dağlar arkasına

hani olmaz ya

mesela

bu bahar ellerim, yüzüm, gözüm safi aşk koksa...