Hanımeli Kokulu Şiir

Dilimin ucunda kekeme cümleler

Anlatılmaz bir masal O

Sarımsı bir şiir gibi yazılmalı

Dolma kalemle

Siyah veya mavi yakışmaz

Damıtılmalı Hanımeli çiçeği

Eskimiş zamanın çerçevesi

Ama içinde renkli gençlik portresi

Aynalı yüzünde saçını tarar güller

Bestelerin elinde türkü tokası

Üşüyen tenlere koşar

Ardında yorgun bir yürek ıhlamur

Çıkarsız sevmenin kırışıklarını ütüleyen bir çift el

Kurak iltifatlara dörtnala koşar yağmur at’ları

Şifa arayanlara

Bahçeli ilaç kutularında demet demet çiçekleri

Yaralı dallara tüner merhemleri

Mavi imgelerde uçurtma uçurur şiirleri

Bir yetim görse

Kocaman gözlüklerinde telaşla akar nehirleri

Rize’nin kanaviçe sine nakış işler iyilikleri

Çeliğe su verir fedakarlığı

Gecede leke diye düşünse yıldızları

Silmek için beyaz beze döker Güneş’i

İklimlerden gelir kanat sesleri

Çöllere göç eder içinden vaha’ları

Önümden geçerken melekler şiirler

Buğday teni biçer tebessümü

Bu şiir

Şair-Yazar Sebahat Karagöz Ablama ithafen yazılmıştır