Hareli Kırmızı

Sunu;

Kırmızı üzerine birkaç satır…

Şimdi vakit denizi dinleme vaktidir

Güneşin batışına bak

Çiğ bir mısır tanesi gibi

Öylece yitip gidiyor bulutların ardından

Göğsünde demirden kafes kolyen

Ellerinde ışığın ritmi ile

Güneşin

Denizin

Şiirin

Tarihini yazmış

Ak mendile bir ağız dolusu

hikayeler işlemiştin

Kanaviçe gülümsüyordu

Alnın alnıma değiyor

Öpüyorum en duru halimle

Perdesi çiçekli odamın

açılıyor sonsuz kapısı

Soğuk sevdalara yük olmuş

yeşil dallarım

Yorgun

Çat diye çatlıyorum !

Ne yazıyorsam

Öyküde

Kitapta

Romanda

O ışığı yak bana dimdik durayım

Bir Çınaraltı viranesinde

Heykeltraş’a ağıtken heykel

Kirpiklerim ıslak

Söyleyeyim sevdiğimiz şarkıyı

Savur bu aymaz düşleri

İpi kopmuş uçurtma gibi

Takılayım

Brandası Şile Bezi

Kırmızı gemi’nin direğine

Denizaşırı gün olayım

Rota ;

İç denize sevdalar

Tutayım elini

Gelgit içinde yaşamalı demişti

Ak sakallı şair

ve devam etmişti iki cümle arası ;

-Maharet keman telinde yürümekse

Hiç bilmediğin şarkının ortasında

Kırık nota ile üşümendeydi aşk

Ve dilimde susarak haykırmaktı aşk …