Harp

Harbin ortasında esir ediyorlar beni

bir kolumu hasrete bağladılar

birini gurura

kanımı çekiyorlar iliklerimden

bu kadar acı fazla

Dizlerimin üzerine düşürdüler beni

kan revan içinde.

geçen her an bir kılıç gibi

kesiyor bedenimi

oklar deliyor yüreğimi oklar

ateşten yaldızlı oklar

kanlar akıyor dibime

yüzüme dokunduğun yerlerimden

Kör odalara hapsediyorlar beni

çarmıha gererek yüreğimi

bir elime firkatı çakıyorlar

bir elime mevti

çıyanlar geziyor bedenimde

ayaklarında zehirden topraklarla

Tam yüreğimin ortasına koydular

hasreti

ne aman biliyorlar

ne bir dermandan haber veriyorlar

yanındayken dahi özlediğim yari

bana çok görüyorlar.