Hasret

Gün yine akşam oldu hasret gönüme doldu

Hasret kandili yandı gece de aydınlandı

Özlem özlem dağlandı gölgelerde ağlandı

Gün güneş yine soldu gözler ufukta doldu

Sevdalısına yanan anısını ağlayan

Kavuşan yıldızlarda zemheri kış baharda

Ağlayan uzaklarda gurbette tutsaklarda

Geldi deseler canan gönül olur çağlayan

Sıla dertli suskudur gurbet yanık yorgundur

Yanan bilir gamını dağlar durur canını

Yaman yakar hanını bekler vuslat tanını

Bakma cihan suskundur gam hasrete vurgundur