Hasret Kapıma Dikilir

.../

Sen hep gül

Hüzün uğramasın yüzüne

Sen güldükçe çoğalıyorum...

Dilimin yokuşuna takılan cümle gibisin

Konuştukça gözlerimi dolduran, içimi acıtan

Arındım tüm korkularımdan

Yanılgılarımdan

Bu gece ayın gözlerine astım beni

Şiirin nefesine sakladım

Çözdüm dilimin düğümünü

Avaz avaz seni sustum!

Duyuramadım beni

Oysa:

Hiç bir cümle tanımlayamaz bende ki çokluğunu

Tepeden, tırnağa özlem doluyum

Kır hasret zincirlerini

Tut yüreğimden

Bitir gurbetimi

Vazgeçtim hayatı irdeleyip

Her şeyi sorgulamaktan

Anladım sana yangınlığımı

Ne zaman senden söz etsem

Hasret kapıma dikilir...