Hasret Rüzgârları

Ah sevgilim, canım sevgilim

Gözümde hasretin bir mum gibi tütüyor

Aşkımın yanan korları içimde

Nice gamlı gemiler yürütüyor

Seninle aramızı ayıran şu mesâfeler

Boşluğu sardıkça sarıyor

Sevdânla çırpınıp duran şu kalbim

Deryâları yardıkça yarıyor

Ağır ağır ufukta batan güneş

Dâvet ediyor geceyi koynuna

Mehtap yükselmiş karanlıkta

Denizi bekliyor ışık oyununa

Gönlümden kalkan keder kuşları

Engin semâda kanat çırpar

Gökten dökülen hicran yıldızları

Son bir kez daha göz kırpar

Ruhum ruhunla buluşma arzusuyla

İçten içe yanıp kavrulurken

Güneş bir kez daha yükselir gökte

Hasret rüzgârlarında ben savrulurken

(5 Mart 2006/ İstanbul)