Hasreti İncitmek İçin Hiç Bir Şey Yapmadın

Hasreti incitmek için hiç bir şey yapmadın

ve dudakların ölüm kadar güzeldi

kapıda bekletiyorum duyguları...

Aşkın ırmağı boz bulanık

bitkin ruhumu her saat yeniden diriltiyorum

etimi kemiren bir öfke

avuçlarımda kinden sonraki mahmurluk

bir bahar cehenneminin huzuru...

Kalp dünyamda korkunç bir ihtilal yarattın

seninle yaşıyorum, sevmiyorum sevmeleri

Tebessüme bile aşina değilim artık

Oysa kapım da, yüreğim de çalana açıktı

kendimden başka herkese acıdım

dağılıyor zaman, yine sen oluyorum

ilacın, ilacım...

Sahneyi yabancılara terk etme

figüranlarla sevişmekten bıktım

seni affediyorum...