Hasretimsin

bana ancak düşlerim kadar yakınsın

elimi uzatsam biliyorum tutamazsın

bir birimizden çok uzaktayız sevdiğim

sanki sen bana ezelden yasaksın

zavallı kalbim çırpınıyor sen sen diye

telefondaki bir gülüşün bana en güzel hediye

bunca zamandır soruyorum hep kendime

böylesine severken bu sensizlik ne diye

yüreğim köz köz yanıyor kor ateşlerde

sen benimsin ancak düşlerimde

seni ölesiye çok özledim sevdiğim

sen hasretimsin benim her nefesimde

biran unutsam seni kalbimde hançer gibisin

hangi yöne baksam sen gözlerimdesin

senden kopmam imkansız

sen benim en büyük hasretimsin