Hasretin

Her akşam, karanlığa davettir

Her sonbahar, titreten soğuklara

Her günümde sensizliğe

Bilmiyorsun, zaman geçmiyor

Bıktım artık, seni sensiz yaşamaktan

Bıktım artık seni bana anlatmaktan

Hiç bitmeyen geceler oluyosun

Hiç doğmayan güneş gibisin

Ağaran ufkundan mahrum, karanlıkta,

Kurumayan gözyaşlarımla başbaşayım

Herzamanki gibi yine seni düşünüyorum

Yeşil Gözlüm....

Ve bi şiir yazıyorum sana

Mürekkebi gözyaşlarımdan bir kalem, anlatıyor seni

Sana söylenecek sözlerin, en güzelini yazamamasına ki isyanı, bak titriyor.

Nasıl söylesem bilmiyorum,

Ama demek istediğim "Seni Seviyorum"...

Buğulu camımda yazan isminin üzerinden süzülen damlalar,

Yağmurun hüzün saçan o yorgun sesi,

Pencereme ismini fısıldayan rüzgar,

Bana yokluğunu bir kez daha hatırlatıyor...

Bir hançer taşıyorum sanki sol yanımda

Aklıma her gelişinde biraz daha batıyor

Sanki, çabası seni bana unutturmamak

Ama ne gerek vardı,

Sen aklımdan zaten hiç çıkmadın ki

Bİr sonbahar akşamı daha, yolumun üzerinde;

Dalındaki esaretinden beraat eden yaprakların, sonsuz pişmanlığı,

Ve yan tarafta sana ilk kez tutulduğum o bahçe

Offf!... Hiç uslanmayacak bu deli gönül...

Şimdi,

Elimde sana yazdığım o son mektup

Ve işte son geceme yolculuk...

Elveda!... Yeşil Gözlüm!...