Hasretinle

bitmiyor günlerim yalnızlığınla

barışmıyor uykum bedenimle gecelerde

cayır cayır yanan ormanlar gibi yüreğim

kutuplardaki soguk fırtınalar gibi ruhum

yanarak üşüyorum

hasretinle

şehrin kalabalığı boşalıyor yokluğunla

sokaklar ıssız mekanlar boş

fayda vermiyor sohbetler

beklediğim anların bugusu var gözlerimde

için için eriyorum

hasretinle

gelmen umudu dolaşıyor beynimde

kanatlanmayı bekler hayallerim varlığına

gülen gözlerin kalbime

tatlı sözlerin ruhuma derman

başkaldırıyor sessizliğine benliğim

bağıra bağıra susuyorum

hasretinle