Hatim

hatmediyorum göğü

omuz omuza gözlerim

bir daha

ve yalnız senin için

içimde biriken soluğunu sayıklıyorum

habersiz ölüşlere fit

yaygaracı bulutlarla anarken gidişini

öyküsü bile uzak serseri bir yağmur

dudaklarımda zamanın çarkı yitik

ve aşkla asilik bir...

bu sonsuz güzelliğinde boğulmamak için

tüm kulaçlarını sana atıyor kalbim...

tutuk kahkahalarla geçti bu tören

seramonisinde kumrallığı adsız yalanlığımız

hiçbir şeye benzemeyen aşk mı zaman mı

şiir mi derken

ansızın sendin işte...

bitmeyen özetim...

doğanın gazabı gibi...