Havar

İnsanlar haykırırken havar diye

Ruhla beden arasında, gidip geldim dün gece

Sessizdi beni dalımdan koparıp alan ölüm

Sağım, solum yorgun

Fazla direnmedi yaralı gönlüm

Ahiret kapısında

Susuverdi hüzünbaz kalemim...

Alaca karanlıkta

Nenni dedi birisi, örttü üstümü

Sarıldı yaram, acısı fazla sürmeden

Çünkü annemdi gelen...

Açıldı dilim

Döktüm cümle dertlerimi

Bulmuştum annemi

Tıpkı çocukluğumdaki gibi...

"Geldin mi şair oğlum ?"

Geldim anne, ama halen ruh bedende

Boşa mı bu havarlar anne...

Bir sen, bir ben

Bu ölüm sessizliği mi? Yoksa ölüm mü?

İyice karardı hava

Biz karanlıklarda şarkı söylerdik seninle

Babam evde yokken

Korkmayalım diye...

Ne de yanıktı sesin anne...

Yapacak bir kaç şeyim kaldı

Önce zemheriyi tadacağım bir daha

Sonra güneşi öpeceğim

Ve tertemiz geleceğim...

Dünya beni çağırıyor şimdi yine mi kopacağım seninle?

Yine mi kopacağız anne?

Az bekle anne...