Havlama Dersleri
Üç aylıkken düştüm ıslak sokağa
Tir tir titriyorum, kulaklar düşmüş
Sanki benden başka çıplak yok aga
Yağmur damlaları, bana üşüşmüş
Sesim pek çıkmıyor, boğuk inleme
Midem yemek diyor, gel de dinleme
Acıkınca nefsi zor dizginleme
Sokakta kim var ki kemik bölüşmüş
Uzakta yumulmuş, torbaya bir dev
Sokağa bırakmış karşıdaki ev
Yanaşıp seslendim, hey dostum, hev hev
Nasıl da kokuyor, tavuk söğüşmüş
Zerre iplemedi şerefsiz çomar
Şeytan dürtükledi salla bir şamar
Açsın oğlum dedim, oynama kumar
Meğer evden kaçmak hazin çöküşmüş
Hev hev diye diye sokuldum biraz
Bir parça alsaydım çıkmasın maraz
Sakin olmak lazım, yoksa itiraz
Bu haydut kemirgen tam bir öküzmüş
Hav hav diye hırsla nasıl atladı
Kulağım yırtıldı beynim çatladı
O nasıl ses öyle, ödüm patladı
Kaç desibelsin ya, kurtlar ürküşmüş
Böyle olmayacak, aç kalacağım
Korkunç olmak gerek, kurs bulacağım
Bu insan ruhludan, öç alacağım
Hayat denilen şey, yaman dövüşmüş
Naçar uzaklaştım, epey acıktım
Parlak vitrin için caddeye çıktım
Kendimi seyredip çalışacaktım
Yele sandığım tüy meğer pelüşmüş
Biraz kabarırsam görünürüm dev
En gür sesim bu mu, ya, yine hev hev
Ağzı az yaymalı, hah işte, hav hev
Olacak sanırım, biraz dönüşmüş
Tam kükreyecekken, kıçımda tampon
Caddeye park etti, sarhoş bir pinpon
Çakacam voleyi, olsa krampon
Isırıcam ulan, bu tam kömüşmüş
Öfkeyle hırladım, birden beş oktav
Korum tamponuna, hav ulan hav hav
Kaçıştı çöplükten birkaç aç mırnav
Ne dedim ben demin, sesim değişmiş
Sol arka ayağı, kaldırıp hızla
Mıçtım tekerine, pinponun hazla
Hav havın verdiği muzaffer gazla
Görsün herkes nasıl, mağrur dönüşmüş
Söğüş bitmemiştir, yok başka umar
Hah hav diye daldım, tırstı kıl çomar
Kaptım nevaleyi, yağlı bir tomar
Rüyada gibiydim, ete girişmiş
Çiğnerken acele, bir ses sağımda
Hev hev diyor garip, gözü yağımda
Bırakma be gözüm, aç kursağımda
Hadi al bir parça, komşu kanişmiş.