Hayal

sarı sahillerde güneş uyanırdı yalnızlığımın gölgesine

ne kolaydı içip unutmak sarhoşluğun hercailiğine

oysa dışımda herşey sen ve içimde senden öte bir evren

Bir çocuk geçti gözümün önünden

kar tipi çocuk önünü görmez başındaki atkı bere kepenkten

Ben bilirdim çocuk nereye gidecek ve nasıl güvenli elleri

beyaz idi yeryüzü tüm kirinden aklanmış

çocuk elleri uzandı ben tuttum gün ışığını

aklım fikrim hep sen çocuk elleri gibi

yürüdük beraberce dört yol ağzı keşmekeş

baktı bana sımsıcak tuttu ellerimi

başı beyaz eli beyaz yüzü beyaz

sımsıkı tutundum sana geçtik huzurla karşıya

güneş eritti karları artık tüm kir görünür

yol zorlaştı herşey başkalaştı,

Korkmuyordum

oysa ben

tutuyordum

çünkü seni

ve sen

daha bilmiyordun

bile

beni