Hayal

Uzak kumsallarda

Çılgın bir şiirle uğuldayan

Deniz kabuğudur

Sesi...

Bir kadının bacağında

Ustalıkla sardığı

Küba purosudur

Boynu...

Sakallarını

Bembeyaz

Kurcalarken elleriyle

Aynada hayranlıkla

Seyrederken yüzünü

Göz alıcı parlaklığıyla

Bir darevski engereğidir

dudakları...

Hayal edebiliyorum

Kendine ait odasını

Çekmecelere

Rastgele atılmış

Aşk şiirlerini

Yakasına

Alev alev

Ruj yayılmış

Gömleklerini

Ve kitaplarını

Dik yürümek için

Hayal edebiliyorum

Akordeon gibi koruklu

Beyaz göğsünü

Koyu kahve gözlerini

Rugan gibi

Ah!

Yün kazağının

Düz siyahı

Öyle açmış ki

Ay ile yarışan tenini

Ve

Ne iyi ki

Yün kazağının

Düz siyahıyla

Seni kimse

Rüyasında bile görmemiştir