Hayal-i Sen

dün gölgenin tırmandığı merdivene baktım

elinde küçük bir çocuk

az daha aklımı kaçıracaktım ...

ben...

okyanuslar kadar derin

kafeste balık misali

içinde kaldım o gözlerin

ve uykulu akşamlarımda

visaldeki acılarımı bi kenara bırakıp

bir sokak lambası altında

adını her yere karaladım

ve yine uykulu akşamlarımda

kahve diye gözlerini yudumladım.

ellerinden devşirir yalnızlığım...

senin bende bıraktığın emellerini

ve yine dün demiştin..

al bu çocuk senin hayallerin

ona iyi bak ve kol kanat ger

neden gidiyorsun..

madem bana kol kanat germiyorsun

dur da gölgende yaşayayım...