Hayalet

sensizliğine atılan düğümdür

yokluğun

özlemine dikilirken hasretlik

nakış nakış

serseri zamanın bir nevi

lütfudur

ne dur der ne de elveda vaktin

çalımına

seni ters yöne yatırır bir

top misali

yediğin golle kalırsın arkana

baka baka

gözlerinde ki hüzünlü yaşlar

acab kimin umrunda?

yangınlara terk edilirken yürek

kendi başına

ruh çoktan çıkmış bedenden

hayalet sanki canda...

(Berlin,05.01.2014)