Hayalim Olsaydı Gerçeğim
ölüme giderdim seninle
hani öyle deli sevmiştim seni
Şems' in Mevlana' sı gibi
Sonunu düşünmeden can vermek ellerinde
gözlerindeki sonsuzlukta kaybolmaktı belki de
öyle bir hayaldinki sevgilim
gerçeğini bile istemedim
varlığınla yaşarken kirlenmek ihtimaline
yokluğundaki tertemiz sevgimi değişemedim...
ömrüne değil hayaline uzatmıştım ellerimi
tutar gibi yaptın önce sen
sonra çektin ellerini üzerimden
hiç uzanmamış gibi tenin tenime
beni yalnız bıraktın
kayboldun yüreğimdeki fırtınalarda
bir anda yükseldin yerden göğe
o an anladım
aşk için ölmek bile yetmez sevdiğine
sevdiğin seni solumuyorsa her nefesinde...
oysa tutsaydın ellerimi bir saniye bile
dokunsaydı yüreğin yüreğime bir tek an
bırakmazdım ellerini
ecel gelse de tenime
nasıl olsa ruhum hep seninle...
lakin olmadı
hayaldin ya bilirdim gerçek olamazdın
sonunda hayal bile kalamadın
rüyalarımda buluşsaydık yalnızca
razıydım ona da
ama izin vermedin
izin vermediler...
hayaldin
bari hayal kalsaydın....
( Seslendirmesi ile şiirime daha da bir anlam katan Şair Yunus Özkan' a teşekkürler..)