Hayalimin Kanı Mavi
Yine ağlıyor sulu gözlerim
Sokağın en keskin sessiz köşesinde
Bir bıçak saplanmış hayallerime
Kanı mavi renk akıyor, bulut mavisi gibi
Yorgunluk oturmuş sırtıma
Kıpırdatamıyorum bedenimi yerinden
Susturamıyorum mavi kanımı
Bitmesini istemiyorum
istemiyorum...
sus mavi, sus...
Bir acı var gamzemde
Titretiyor ellerimi,
Hatırladığım tek şey
Sevgili giderken gamzemi öptügünü
Bir hediye mi / hatıra mı bırakmak istedi ?
hayır
hayır
...
Bir acı bırakma istedi
Bir dermansız yara bıraktı
Kir kokuyor gamzem
yıkamalıyım onu
Ya içinde sevgilimin son kokusu varsa
......
// o da giderse
Ipek elbisem;
Hayallerimden gelen mavi kandan
Maviye dönüyor/ boyaniyor
Kanın rengi zor çıkarmış
Ipek elbisemi annem görmesin/ göremez
Kalbi ağlar, tansiyonu çıkar
işte o zaman mavi kanım, koyu mavi olur, lacivete yol alır ///
Göz kapaklarımı açmakla zorluk çekiyorum
Kirpiklerim yanaklarıma değip duruyor
Güçten düşebilirim her an
Mavi kanım gittikçe azalıyor
Pamuklar yetmez/ yetişmez durdurmaya
Başını almış bir kere, akıyor işte yorgun bir şekilde.
Başım omuzlarıma düşüyor yavas yavas ,saniye saniye
Korkuyorum Anne !
Nerdesin !
Mavi kanım solmasın, gittikçe açık mavi oluyor
Beyaz renge dönecek gibi
Beyaz olmasından korkuyorum anne!
Beyaza hemen leke değer
Siyah hüzün ona aşıktır, onu kandırır
Bir buse ile dokunur ona, kirletir tüm beyazlığı...