Hayallerimiz Ve Gerçekler

Umutlar yine bitmiş gözlerim yine yaşlıydı

Karamsarlığım mıydı beni bu duruma getiren,

Yoksa gerçek hislerim mi?

Bazen yıllar süren birlikteliklerle,

Ölçer biçerdik insanları

Bazense bir rüya yeterdi,

Onlar için iyi ya da kötü demeye

Biten her ilişki bir seviyeye taşısa da bizi

Yakardı her seferinde kalbimizi

Dayanması zor itiraz etmesi imkansızdı

Bazen olmayacak hayallere kapılırdık

Bilirdik imkansız olduğunu ama

Hayaldi işte vazgeçmesi zordu

Her yıkılışın ardından

'Hayat bu kadar acımasız olmak zorunda mı?'

Derdik kendi kendimize

Ama artık düşünmeye bile gerek yok

Hayat gerçekten çok acımasız