Hayalsiz Şair

Sis dağılıyor

Gölgeler meydanda artık

Tekliği yırttım sayfalardan

Hayatın iki yüzüne de gülümsüyorum

Ufuklar merhaba uzaklığınca yakın

Her defasında yıldızlar serpiliyor sere serpe

Okyanus gözlerine seriyorum gece saçlarını

Dudaklarımın aşka mührünü kırıyorum

Baharlar dolaşıyor ruhumda

Kelebek hafifliğini yakaladım

İçim bir hoş

Seviyorum diyorum

Seviyorum

Elinden tutuşum yüreğimi tutmak gibi

Dünü unutmak

Yarını unutmak gibi

Kâinat benim artık

Dokunduğum her şey değişken güzelliğe

Ben vurgun

Bazen mavi, bazen yeşil, bazen kömür gözlerine

Hayal bu ya sınırları kaldırıyorum beynimden

Olmazlar siliniyor her tebessümde

Olurlar gül açıyor tastamam

Çok görmeyin dostlar ben şairim

Hayalsiz yaşayamam

Kavrukluğum içimdedir dışıma inat

Sönmez yangınlarla boğuşmak kaderim

Bitmez bir şarkıdır ruhumda hüzün

Aslında hep gözyaşı saklıdır ardında

İnanılmaz, devamlı gülümseyen bu yüzün

Hülyalarıma sığınırım gözleri açık

Kapanınca bilirim gelir rüyalarım

Bir tek o zaman susarım, gönlümde ağlamam

Çok görmeyin dostlar ben şairim

Dedim ya

Ben hayalsiz yaşayamam