Hayat

Arzın, rahmete vuslatında ki ıslaklık,

Nebatın , ziyaya temasındaki parlaklık,

Çirkefin , esrara boğulduğunda ki karanlık,

Faili hak değilsiniz , Hakkın esbabısınız.

Zihayat özünde ister hep canı,

Ansızın gelip çatar veda anı,

Öyle bir an ki yutamaz ağzında ki nanı,

Vuslatını hatırlamadığın canın intikamı

Olmasaydı insanın meyli seyyiata,

Kıymeti olurmuydu yönelmenin hasenata,

İmtahan değil miidir, anlam katan hayata

Bilmek bunu nur , yaşamak ise zinnur

Beşeri zihayattan ayıran, elbet irade

İnkar etmesin diye verildi cüzzi irade,

Gücü yetmez diye sunuldu külli irade,

Boşa nefy etme , elin kolun bağlı senin.

Bir yaprak düşer hükmü kaderle,

Sanma ki düşmesin o yaprak kederle,

Görülür mü sanıyorsun o çizgiler bu gözlerle,

Bırak inadı hükmü kadere razı ol artık.

Vedanın ahirinide unutmaz bir naşir,

Fehme eyle artık, yolun gözler haşir,

Öyle bir hüküm ki herkese yetişir,

Duydun artık , nefsine zulmetme acı...

Arz : Dünya

Vuslat : Kavuşmak

Nebat : Biitki

Ziya : Işık (Güneş)

Fail : Yapan

Esbap : Sebep ,Araç

Zihayat : Hayat SAhibi olan herşey

Nan : Ekmek (Lokma)

Seyyiat : Günahlar (Kötülükler)

Hasenat : Hayırlar (İyilikler)

Zinnur : İki nur ,Çift Nur

Beşer : İnsan

İrade : İstek,kaabiliyet

Cüzzi : Küçük

Külli : Büyük

Nefy : İnkar

Naşir : Neşr eden

Haşir : Yeniden diriliş

Fehm : Anlamak