Hayat Bana Yokuş

Kaderimin yoksulluğu ağaçlara tırmanır

Ağaçlı bir yolda hayallerime ıslık çalarım

Vurgun yemiş kalbim kor olurda yanar

Cebimde ki umutları tek tek harcarım

Her yağmur ve fırtına sonrası yeniden doğarım

Sonrasında rengarenk gökkuşağı olurum

Işık olurum ışık saçarım etrafa, karanlığa

Bir sakinlik orman kuytusu ararım zamanda

Nerede o sakinlik sadece rüyalarımda

Yine bir dik yokuş çıkar karşıma

Sanki beni bekler durur her kavşakta

Yüküm yine ağırlaşır omuzlarımda

Yokuş dik ve o kadar uzun ki ,

Bazen yorulurum veririm bir mola

Bir ağacın altında, bir çeşmenin başında

Ne zaman inişe geçerim ve düze çıkarım

Onu düşünür o zamanı bekler dururum

Hayatım sanki bir film bir drama.