Hayat Hiçbir Zaman

yalın harflerle yazıyorum dalgalı köpüklerini

hayat hiçbir zaman mükemmel değil ne de olsa

suçsuz kelebek kanadı tozu bile yokken evrende

yazarken bağışlıyorum yaş odun yanığı dumanı kokulu

çocukluğumda kirliydi kış pencereleri merdivenler

ayakkabılarımın içi çamurluydu hasır şapkamda ölü kuşlar

mutlulukla mutsuzluk arası ve yazlık mahalle aşklarım

bağışlıyorum şimdiden yana hiçbir şey yaşamamışlığımı

pamuktan yol arzuları duyumsuyorum hepimdeki hiçliğine

kıvrım kıvrım nokta nokta hece hece el değmemiş düşlerle

yığınlarca acı en uzun ölümle bile akıllanmayacakken

seni bulacağımı düşününce rıhtımı oluyorum ılık geçişlerin

ufak ufak yol alıyorum dönemeçlerden ibaret umutlarımda

kapımın önünde biriken yaşanmamış zamanları süpürüyorum

bağışlıyorum bugüne kalmayanı ve yok olanı yarına