Hayat Ise Bu Şehirde... Bir De Ben!

Bu şehrin karanlık sokaklarda sürekli dolanırım

Ben bu yalnızlıklarıma ne de olsa alışkınım

Kolpalarda gençliğimle boğuşurken

Ay vurur gözyaşıma ben ağlamakla kalırım...

Başım önde, üzülme desem hep kendime

Gün gelir devran döner, dert etme deli gönül

Yüreğini dağlama, yolları gözyaşınla ıslama

Bu yangın söner birgün, ağlama deli gönül...

Hayatın yalanlarıyla tuzla buz dağılırım

Bu fırtınalarla içimle bir olur kanarım

Gecenin yüzü tanyerine dönerken

Güneş doğar buralara, yüzümden utanırım...

Hey fırtınalı hayat, hey kahpe kader

Yüreğimde ateşler, zaman bizi sürükler

Yıllık bir çınar gibi, topraktan başkasını neyler

Omuzlarında tutundum, ağlama be birader!