Hayat Ve Dünya

Gündüz gözüyle görmediğim,

Karanlık bir şehir gibi hayat,

Henüz keşfedilmemiş,

Ve sırla kaplı coğrafyası.

Sanki herkese

Acıyla servis edilmişte,

Dokunan kolunu kaptırıyor gibi,

Hızla sürüklüyor sevdiklerimizi.

Nereye baksak aynı manzara,

Zamanı gecikmiş insanlarız hepimiz,

Herkesin kullanma tarihi var,

Ve birbirini sömüren nesilleriz sadece...

Aşk defalarca kirlettiğimiz,

Atılmış bir çöp olmuş,

Adını anmaya hakkımız yok aslında,

Belki çamurdan yaratıldığımızdan

Yediğimiz haltı başkasına sıçratmamız,

Belki de toprağa gidiyoruz diye...

En akıllımız bile,

Zamanla dönüşürken deliye,

Şu dünyada mantık aramak ayıp,

Ağzına kadar yalanla dönüyor işte.

Ve dönerken hep gülüyor,

Yalanlarıma kanıyorlar diye...

5 Temmuz 2012

07.16