Hayata Dair Gerisi Vesayir

Pişmemişken henüz ham iken hayatın yollarında

Umutlarımız bohçalanıp kapatılmamışken kilitli sandıklara

Hayallerimiz kara bir trene bindirilip sürgün edilmemişken uzaklara

İçmemişken acıyı, su misali bardak bardak

Sevinçlerimiz törpülenmemişken kader denen kör bıçağın ucuyla

Kısacası toy iken daha, Ömrümüzün en deli çağlarında

Üzülmeye bahane arar gibi ; Aşk acısını icat ediverdik başımıza

Üzülecek daha somut nedenlerimiz olsaydı inanın bana

Şükrümüzü de tövbemizi de o denli gönülden yapardık Allaha !.