Hayata Veda Arkadaş

Uslan arkadaş uslan,yarime gözler dikildi,

Sevgi dolu bahçeme,kara dertler ekildi,

Yaşlandıkça insanıma kara tabut verildi,

Vay halime derdin,şimdi neylersin arkadaş...

Saçların olmuş sanki,bir mevsim aşığı,

Gözlerinde ki bulutlar,sarmış şimdi hayatı,

Derdine derman olmuş,bir tutamcık sevdası,

Arkadaş,yolun duman olmuş essene biraz...

Maceraya atıldı hüzünler,kaderler ortak,

Aşığına hediyesi,bir tutamcık toprak,

Kervanlar döndü şehirden,arkadaş!

Hani yolunu gözleyen,eski dostun sırdaş...

Unutuldun dime hayatta,yaz yagmurlarında,

Ellerini açmışdı sana,sevgi ocağında,

Değerini bilemedin arkadaş,bu hayatın bu dünyanın

Topraklar olmuş artık,yılan dolu zindanın...

Geriye dönüş yok,kaybettin geceleri,

Şimdi nerde ararsın bilmem,eski meyhaneleri,

Sorarsan gösterirler sana,cehennem zebanileri,

Tükenmişsin artık arkadaş,açsana gözlerini...!