Hazan...

Hazan düşmüş gönlüme ne çare

Ağlar durur her gece kuytu köşelerde

Ne kadar yalvarsa da Allah a

Kabul olmaz

Bir kapı arar mutluluk için

Ama bulamaz

Bir umut olur doğan güneş

Camdan ya o gelecektir, ya da mektubu

Mutlu olmaz gönlüm onsuz baharlarda

İstanbul da onsuz parlayan yıldızlarda

Hasrettir gecelerin adı

Düşen her gözyaşı gibi umudu da düşer yerlere

Onsuz hayata tutunmak için yer arar gönlüm

Yoktur onsuz bir hayat olmuyordur

Sevgilinin gözleri çalmıştır gönlümü

Ansızın bir gün alıp götürmüştür uzaklara