Hazan Mevsiminin Hüzünlü Yüzü Eylül

Ve eylül sonbaharın nazlı çiçeği

Hazan mevsimi, sararan yaprakların

Solgun tenimle yarışı

Gözyaşlarımın tek rakibi

Hüzünlü yıllarımın başşehri

Hoş geldin demek isterdim

Ama hoş buldum diyemezsin ki bana

Sen değimliydin yalnızlığım mimarı

Sen değimliydin yüzüm gülerken

Gözlerimin sağanağı

Alıp giderken beni

Vuslatı olmayan yarınlara

Kaderin çizdiği yolda feleğe yol gösteren

Sen değimliydin sessiz feryatlarımın

Çığlıklarını kesen

Sen değimliydin gülistan olan gönlümü

Hazana döndüren

Sen değimliydin gençliğimin arzularını

Kıskanç bir kadın gibi hazmedemeyen

Ah Eylül

Ne çok severdim seni bir zamanlar

İple çekerdim gelişini

Açılınca perdeleri penceremin

İşte güzel günler birbirini kovalardı

Bayram çocukları gibi şen olurdu gönlüm

Nasıl olmasın eylülde sevmiştim

Eylülde tanımıştım hüzünlerimin ortağını

Yine eylül

Felaket avazlı bir ses oldu

Sensiz sessiz ve soluksuz yıllarımın kara gölgesi

Takvimlerde yağmurların müjdecisi

İşte geldin eylül

Hüzünler yağmaya başladı şiirlere

Heceler ağlıyor kan damlıyor satırlara

Hatıralar bir bir geliyor dimağa

Sen eylül anlat yaşayamadığım

Sevdamın kanlı elleri

Nasıl sileceksin bu kara lekeyi

Söyle nasıl

Telafisi olmayan bir gidişle git ve

Bir daha dönme zaman tünelinin

Kara deliğinden

Melek...