Hazan Olan Ömrün Gazeli
Elveda bile demeden giderken
Ayrılık bavulunu gözyaşlarınla hazırlarken
Yaşanan bütün güzel günleri de sığdır içine
Beraber çektiğimiz fotoğrafı da atarsı bir köşesine
Umut kırıklarımı koyarsın bir gözesine
Hele o büyük hayaller sanmıyorum sığdıramazsın
Bırak onlar kalsın bende
Yıllar geçer özlerim seni onlarla avunurum belki de
Her şeyi aldın kalmadı aşka dair izler gönülde.
Sert yürü biraz sonra ayağın takılır sevgime
Düşersin ben üzülürüm sana yine
Suçu yok kapıların bütün hıncını vur göğsüme
İçinden söylenip durma bağır çağır yüzüme
Ne varsa görülsün hesapta gidiyorsun işte
Ayrılığın yolu olmuş kaldırımdan yürürken
Arkandan sesleniyor çaresiz duygularım
Bir şey unutmadın mı bende?
Yok aldım benim olan her şeyi. !
Hayır. unuttun boynu bükük kalan bir kalbi;
Hazan olan ömrün gazelini...