Hazanın İçinde Kaybolup Gidersin Sessizce Çaresiz Yarınlara

Eylül geldi bir hazan düştü yüreğime

Sözlerim suskunluğum oldu

Gönlümde hüzünler geçti delice

Eylül geldi yapraklarım tek tek döküldü yerlere

Eylül şairlerin buluşma noktasıdır

Hazan mevsimidir son baharın habercisidir

Dökülen her yaprakta bir mısra saklıdır

Şairler bunu iyi bilirler

Birde yağmur düştü mü toprağa

Kokusu için için yayıldı mı şair yüreğine

Mısralar dökülür kaleminden

Sararmış boş kağıtlara öylesine

Ölüm kokusu nu duyarsın bazen

İçin ürperir

Ölmek bu mevsimde güzeldir

Tamda hüzünlerin içinde çeker gidersin öte tarafa

Kimseler sormaz hesabı kimseler kesmez biletini

Şairler donup baka kalır gidişine

Eylül ayı hep hüzün doğurur bende

Nedense bir ara gözlerim dolar yaşlar akar çaresiz gözlerimden

Eylülde rüzgarlar bir başkadır

Estikçe gönlüne şiirler coşar alemlere

Kalemin dökülür yine

Bir şimşek çakar birleşir yetim sözcükler kelimelerle

Böyledir işte biraz hüzün biraz dertli geçer Eylül

Geride yıkıntılar bıraksa da güzeldir aslında

Ee biraz da şairsen dökülürsün mısralara

Hazanın içinde kaybolup gidersin sessizce çaresiz yarınlara