Hena 2-I

Şiirin Hikayesi: Bu şiir, hayatın ve ölümün derin sorgulamasını yapıyor.

Kapı metaforu üzerinden varoluşu sorgulayan, bilinç hallerini ve erdem-bencillik ikiliğini irdeleyen felsefi bir metin.

Hena'ya yöneltilen sorular aracılığıyla yaşamın ne olduğunu, ölümün nasıl anlaşılması gerektiğini düşündürüyor.

Şiir, görünüşün ötesindeki gerçekliği arayan ve yaşamın çelişkilerini açığa çıkaran derin bir düşünce yolculuğu sunuyor.

I

Bilir misin Hena

Mezar taşı niye soğuktur?

Ana kütleden kesilmiştir

Kolektif ruhtan ayrılmıştır da ondan

Suya rengini veren kaptır

İnsanın renk kabı da sosyal toplumudur.

Bir Hristiyan ruh, bir İslami ruh

Bir otokrat ruh, bir demokrat ruh sosyal toplumdan

İnsanla değil toplumla demokrat olursun

Toplumsal doğmazsın, yaşamı toplumla bulursun

Bir sosyal toplumun yoksa beliremezsin Hena

Bir sevenin yoksa, deliremezsin Hena!

Boşalan kap yeniden dolar

Bizde kabımıza dolar boşalırız, kesikli sürekli

Benim kabım sın

Sıcaklığım da soğukluğum da...

Bu yüzden delirmelerdeyim Hena!

Kaç ilmek attım Hena

Teyellerim seni kendime bir başka yaşam

Ol zaman bakarsın zalim ve zulüm yıllar

Bu durumla zulmü kazanırsın, ama zalimi kardır*

İllegaline, iyi ki şu zamanda yoktun derken sana

Bence o zamanda tini kurtarmış olurdun travmadan yana

Hangi zamanlasın Hena

Gül bahçen kapı duvar

Galiba bu bir şeye geç kalmak

Zamana erken, yaşamaya geç**

Ervaha tez

Oluşla, soyulurum soğan zarı gibi kaç kez

Sevi bazen ruhun çarmıhıdır

Kaç azap eskittim zarla, kaç gömlek bez