Hep Engebeliydi
Seninle yürüdüğüm yol
Hep engebeliydi
Stabilize
Hep yorulduk biz
Alnımızda kan terleri birikti
Şehirleri göç ettirirken birbirine
Sen gün batımına
Ben şems'e
Omuzlarımızda yükler vardı
Boşaltıp atamadığımız şehir çöplüklerine.
Bu yüzden hep yorgunduk
Dudaklarımızı ıslatamadan uyuduk
Rüyalar sevişti
Yastıklara bırakıp ten kokumuzu
Saç tellerimizi biriktirdik döşeklerimizde.
Öldük biz gülüm,
Vurmaktı asıl olan
Geçmişi
Tek kurşunla dokuz milimetre kalibre
Yapamadık
Ölüleri canlandırdık
Dudaklarımızda son kalan suni nefesle
Onlar ölüydüler aslında
Başuçlarında hüzün servileri
Topraklarında bir sürü dua
Cennet sorgularından çalmak
Ve kefenleri yırtmak
Yeniden kundaklara sarmak
Çile bebeleri büyütmek, nafile
Nafile
Hayat öpücüklerinden ölüler doğurmak
Zulüm sevişmelerinde
Kasıklarımızdan düşürdüğümüz yalnızlığımız
Biz yalnız sevgili
Yine yalnız birbirimizde
Karanlıklara yürüyoruz yine.
Seninle yürüdüğüm yol
Hep engebeliydi
Hep stabilize
Pabuçlarımız yırtıldı
Bu uzun yürüyüşlerde
Kan revan
Ayaklarımızı saklıyoruz şimdi
Sahte gülüşlerle
Gamzelerimizde
Bir sürü yitik zaman birikti...