Her Çocuk Bir Nazarlık

Anneciğim...!

başucumda bana anlattığın...

'Temel okula yeni başlamıştı.' fıkrasını hatırlayınca

işaret parmağını bir namlu gibi üzerimde gezdiren Öğretmenime...

gülen yüzümle sobelendim

.

en iyi arkadaşım ölen 'Mırmır'ı' hatırlayınca da

ağlayan yüzümle

.

bana...

derste gülmek, ağlamak, konuşmak yasak dedi

ve hatta sevmek bile yasak dedi

.

oysa sen...;

konuş dedin...konuşmayı

sus dedin...susmayı

gıdıkladın... gülmeyi

kucakladın...sevmeyi öğrendim Anne...!

.

sen uyumadan büyünmez derdin

Öğretmenin sınıfta uyunmaz diyor

.

kafam karıştı....

.

konuş diyor

sus diyor

çocukça diyor

sen çocuksun bilmezsin diyor

ama yine de sürekli soruyor

.

sanki ağaçkakan beynimi oyuyor...!

.

hani ben...!

bir çocuğun...zamanla adam olacağını

.

büyümenin...çocuk olmamak anlamına gelmediğini

.

öpüşünce insanın bebeği olmadığını bilmesem neyse...

Öğretmenim,

çizdiğim resimlerde...;

'Neden çocukların elleri, kulakları hiç yok? ' diye soruyor Anne...!

.

O'na abileri, ablaları anlatmamış mı ki...;

Okul'da...

öğretmene sobelenmenin cezası

kulakları çekmek,

avuçlara cetvel yemek

.

ve tüm resimlerimde 'Niçin...

-senin...

meleklerin tuttuğu 'El Feneri' ve 'Dünya'nın Sobası' dediğin-

Güneş var? diyor

.

sanırım,

sokak çocuklarının en çok ellerinin, kulaklarının üşüyeceğini

.

geceleri...çocukları devlerin kaçıracağını bilmiyor Anne...!

...

..

.

/...oysa...;

okumasını bilene...

bir çocuğun yüreği...kırk ciltlik romandır

bazen...

boyundan büyüktür bir çocuğun gölgesi...sırrı 'zamandır'

.

//... her beşik sallanmak ister

bahar bilir annesinin yüzünü her çocuk,

babasını masal...gökkuşağına inanmak ister

yıldızlar...

gökyüzünün sivilceleridir

her karanlık...güneşle aydınlanmak ister...//

*

**

***

'kılavuzum ol...

çocuk parkına dönsün sol yanım,

umut saçsın yarınlar için her ufuk...!

-umuttan gayrisi eğlemez bizi-

yüreğime umut eken özgür çocuk...! '

...

..

.

1983

bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı

yay,ank,2006