Her Dem Bir Nisan

ay'ına çözündüğüm nisan

nasılda çırılçıplak

oysa gelincik çiçeklerinden ördüğüm taç şimdi anason bardağında

feryat ediyor nasılda bitimsiz öksüzlüklerdeyim şimdi

bir içsem seni içecek gibi gönlümü

bıraksam süzülecek kanatların

sarhoş bir omuza yaslanıp yalpalayıp

şehir hal oldu sevgilim şehir altüst oldu nicedir

naralar şarkıları öldürüyor hicaz

savruk şiir yaprakları destansı bir deftere yaslayıp gibi gidiyor

kör oldu meçhulüm

kör topal

ey günlerin kırçıl rengi

nasılda ağlıyorsun yamacımda benim

yamacım kara umman

nasıl susayım şimdi klarnetler kara ağlarken

nasıl banayım kederimi gamzeme

oysa gülmek yakışıyordu mazimin uçkuruna

körfezin bağcıkları umuda bağlanırken

nasılda fal açıyordu papatyalar

seviyor mu

sevmiyor mu

sevmiyor musun gülüm nasılda bakıyorsun sessiz

hangi şubat konuşmamayı öğretti sana

susmayı

oysa göğsündeki mendirekte içmiştim kaderi

vururken yıldızlar memelerine

şairi işitmiştik

şiir sokakta

şiirsizdik yasakken

gözlerinin hepsi dem

her dem bir harf

her harf cümlesi kapının

kilitler kırmıştık

prangalar takmıştık sevişmelere

oysa gülüm

dardı mekanların cümle kapıları

omuzlarımız acımıştı

iteklemekten

kırmaktan

kırıldık biz şimdi nisan

gelincikler şişelere saklandı

mayıs'ta şurup olacak anadan üryan

belki o zaman kafiyeler dizilir yeniden

her dem bir nisan

her dem bir mayıs...