Her Gönül Kendince Yazar Bu Şiiri Yok Başlık
bilmem hatırında mıdır
anlatırken ben aşkımı bir duman gibi
devrilen şarap gibi
boşaldığını içimdeki acının yüzüne
bilmem hatırında mıdır
mavisinde isyanın tüttüğü
bir gökyüzüne eşdeğer toprağın
bir mezar başlı şeyhin
zatürre olmuş vicdanların içinden
seni seçtiğim
bilmem hatırında mıdır
bilmem hatırında mıdır
seni ölüm gibi sevdiğim
dağlarından iğde çiçekleri toplayıp
gözlerine taç yaptığım yeşilinin
can çekiştiği
bilmem hatırında mıdır
bilmem sonbaharların dansını
bir kalp atımında sonsuz tokmağını dünyanın
duyarken ellerimden gözlerin
okşarken balıklar denizin saçlarını
gözlerine mercanlar taktığım bu ay ışığı
belkide yiten bir inancın son can havli
kırkına gelmeden bir duanın bitişi
tapınırken sokağında sevginin
çıkıverdiğini karşıma
üzerinde yağmurun rengi varken
öpüverdiğini ruhumu en ölümcül dudağından
hatırında mıdır
hatırında mıdır
kavururken kasırgalarında güneşin
batırırken iğnesini son zehirli sözün
kah ağlamak istediğimiz
kah gülmeye alkış tuttuğumuz
belli belirsiz ülkelerden imdat seslerini
unuttuğumuz
yahut parmaklarının tenimde ağladığı
mazileri kazarken
gömerken en çıplak geleceğe
yahut çocukların çığlıklarına sattığımız
köşe başlarında umutlarımız
bilmem
bilmem sonbaharların dansını
bir kalp atımında sonsuz tokmağını dünyanın
duyarken ellerimden gözlerin
okşarken balıklar denizin saçlarını
gözlerine mercanlar taktığım bu ay ışığı
belkide yiten bir inancın son can havli
kırkına gelmeden bir duanın bitişi
tapınırken sokağında sevginin
çıkıverdiğini karşıma
üzerinde yağmurun rengi varken
öpüverdiğini ruhumu en ölümcül dudağından
hatırında mıdır bilmem
kavururken kasırgalarında güneşin
batırırken iğnesini son zehirli sözün
kah ağlamak istediğimizi
kah gülmeye alkış tuttuğumuzu
belli belirsiz ülkelerden imdat seslerini
unuttuğumuzu
yahut parmaklarının tenimde ağladığını
mazileri kazarken
gömerken en çıplak geleceğe
yahut çocukların çığlıklarına sattığımızı
köşe başlarında umutlarımızı
bilmem hatırında mıdır
hatırında mıdır
kare kare işlenmiş siyahımız
bütün özgürlüklerimiz üzerine
aşkımızı
senle ben üzerine
kalktığını kaderin tahtından
gözyaşıyla çiçeklendirilmiş alınyazımız
tıkanırken boğamıza bu küfür
raks makamında
tan yerini tanrıya söylerken
insanın
kıvraklığı
ve tüm vebalimin
ifrit ifrit seni boğacağı
günün
sabahı
bilmem
hatırında mıdır